๕. โสมทัตตชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๐๗๒ · บรรทัด ๔๖๑๘เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
โย มํ ปุเร ปจฺจุเทติ ๓ อรญฺเญ ทูรมายโต ๔ โส น ทิสฺสติ มาตงฺโค โสมทตฺโต กุหึ คโต ฯ
อยํ วา โส มโต เสติ อลฺลปิตํว วิจฺฉิโต ๕ ภูมฺยา นิปติโต เสติ อมรา วต กุญฺชโร ฯ
อนคาริยุเปตสฺส วิปฺปมุตฺตสฺส เต สโต สมณสฺส น ตํ สาธุ ยํ เปตมนุโสจติ ฯ
สํวาเสน หเว สกฺก มนุสฺสสฺส มิคสฺส วา #๑ ยุ. ตถาหิ ฯ ๒ ม. ภทฺทนฺเต ฯ ๓ ม. ปจฺจุฑฺเฑติ ฯ ๔ สี. ทูรมาคโต ฯ #๕ ม. อลฺลสิงฺคํว วจฺฉิโต ฯ สี. ยุ. อลฺลปึกํว ฉิชฺชิโต ฯ หทเย ชายตี เปมํ น ตํ สกฺกา อโสจิตุํ ฯ
มตํ มริสฺสํ โรทนฺติ เย รุทนฺติ ลปนฺติ จ ตสฺมา ตฺวํ อิสิ มา โรทิ โรทิตํ โมฆมาหุ สนฺโต ฯ
กนฺทิเตน หเว พฺรหฺเม มโต เปโต สมุฏฺฐเห สพฺเพ สงฺคมฺม โรทาม อญฺญมญฺญสฺส ญาตเก ฯ
อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ ฆตสิตฺตํว ปาวกํ วารินา วิย โอสิญฺจิ ๑ สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ ฯ อพฺพูฬฺหํ ๒ วต เม สลฺลํ ยมาสิ หทยสฺสิตํ โย เม โสกปเรตสฺส ปุตฺตโสกํ อปานุทิ ฯ โสหํ อพฺพูฬฺหสลฺโลสฺมิ วีตโสโก อนาวิโล น โสจามิ น โรทามิ ตว สุตฺวาน วาสวาติ ฯ โสมทตฺตชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๐๗๒ หน้าที่ ๒๒๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด