๑๐. ขทิรังคารชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๐ · บรรทัด ๒๖๒เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
กามํ ปตามิ นิรยํ อุทฺธปาโท ๒- อวํสิโร นานริยํ กริสฺสามิ หนฺท ปิณฺฑํ ปฏิคฺคหาติ ฯ ขทิรงฺคารชาตกํ ทสมํ ฯ กุลาวกวคฺโค จตุตฺโถ ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ สิริ มาตลิ ธีตร ปกฺขิวโร รติราคโต ๓- มาตาปิตา จ ปุน ชคตีรุห วุฑฺฒ สุกกฺกฏโก ตถา นนฺทก ปิณฺฑวเรน ทส ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อาราเธ นิกติปฺปญฺโญ ฯ ๒ ม. อุทฺธํปาโท ฯ ๓ ม. รติยาคโต ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๐ หน้าที่ ๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด