๒. อัฏฐสัททชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๑๒๙ · บรรทัด ๔๘๒๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
Idaṃ pure ninnamāhu bahumacchaṃ mahodakaṃ āvāso bakarājassa pettikaṃ bhavanaṃ mama tyajja bhiṅgena 1- yāpema okaṃ na vijjahāmase 2-
Ko dutiyaṃ asīlissa bandhurassakkhi bhejjati 3- ko me putte kulāvakaṃ mañca sotthiṃ karissati.
Sabbā parikkhatā pheggu yāva tassā gatī ahu khīṇabhakkho mahārāja sāre na ramatī ghuṇo.
Sā nūnāhaṃ ito gantvā rañño muttā nivesanā attānaṃ ramayissāmi dumasākhāniketinī 4- .
So nūnāhaṃ ito gantvā rañño mutto nivesanā aggodakāni pivissāmi yūthassa purato vajaṃ.
Taṃ maṃ kāmehi sammattaṃ rattaṃ kāmesu mucchitaṃ ānayī bharato luddho 5- bāhiko bhaddamatthu te.
Andhakāratimisāyaṃ tuṅge upari pabbate @Footnote: 1 Sī. Ma. bhekena . 2 Ma. vajahāmase . 3 Ma. bandharassakkhi bhecchati. @ 4 Ma. dumasākhaniketinī . 5 Ma. sabbatla luddo. Sā maṃ saṇhena mudunā mā pādaṃ khaṇiyasmani 1- .
Asaṃsayaṃ jātikhayantadassī na gabbhaseyyaṃ punarāvaṭissaṃ 2- ayamantimā pacchimagabbhaseyyā 3- khīṇo me saṃsāro punabbhavāyāti. Aṭṭhasaddajātakaṃ dutiyaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๑๒๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด