๑๐. ทีปิชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๑๙๙ · บรรทัด ๕๐๖๙เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ขมนียํ ยาปนียํ กจฺจิ มาตุล เต สุขํ สุขํ เต อมฺมา อวจ สุขกามา หิ ๓ เต มยํ ฯ
นงฺคุฏฺฐํ เม อปกฺกมฺม ๔ เหฐยิตฺวาน เอฬกิ ๕ สาชฺช มาตุลวาเทน มุญฺจิตพฺพา นุ มญฺญสิ ฯ๔
ปุรตฺถาภิมุโข ๖ นิสินฺโนสิ อหนฺเต มุขมาคตา ปจฺฉโต ตุยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ กถํ โขหํ อวกฺกมิ ฯ #๑ ม. มุฬาลปตุตานํ ฯ สี. ยุ. ปุลสปตฺตานํ ฯ ๒ ม. กุลโก ฯ สี. ยุ. กฺลุงฺโก ฯ #๓ ม. ว. ฯ ๔ ม. อวกฺกมฺม ฯ ๕ ม. เอฬิเก ฯ ยุ. เอฬิกิ ฯ ๖ ม. ปุรตฺถามุโข ฯ
ยาวตา จตุโร ทีปา สสมุทฺทา สปพฺพตา ตาวตา มยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ กถํ โข ตฺวํ วิวชฺชสิ ๑ ฯ
ปุพฺเพว เมตํ อกฺขึสุ มาตา ปิตา จ ภาตโร ทีฆํ ทุฏฺฐสฺส นงฺคุฏฺฐํ สามฺหิ เวหายสาคตา ฯ
ตญฺจ ทิสฺวาน อายนฺตึ อนฺตลิกฺขสฺมิ เอฬกิ ๒ มิคสงฺโฆ ปลายิตฺถ ภกฺโข เม นาสิโต ตยา ฯ
อิจฺเจวํ วิลปนฺติยา เอฬกิยา รุหคฺฆโส คลกํ อนฺวาวมทฺทิ นตฺถิ ทุฏฺเฐ สุภาสิตํ ฯ
เนว ทุฏฺเฐ นโย อตฺถิ น ธมฺโม น สุภาสิตํ นิกฺกมํ ทุฏฺเฐ ยุญฺเชถ โส จ สพฺภิ น รชฺชตีติ ๓ ฯ ทีปิชาตกํ ทสมํ ฯ กจฺจานิวคฺโค ฯ ___________ ตสฺสุทฺทานํ ปริสุทฺธามนาวิลา วตฺถธรา พกราชสฺส กายุรํ ทณฺฑวโร อถ องฺคาร เจติย เทวิลินา อถ อาทิตฺต คงฺคา ทเสฬกินา ฯ อฏฺฐกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ____________ #๑ ม. วิวชฺชยิ ฯ ๒ ม. เอฬิเก ฯ ยุ. เอฬิกิ ฯ ๓ ม. ... สพฺภึ น รญฺชตีติ ฯ นวกนิปาตชาตกํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๑๙๙ หน้าที่ ๒๕๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด