๓. ชวนหังสชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๕๑ · บรรทัด ๖๘๔๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อิเธว หํส นิปต ปิยํ เม ตว ทสฺสนํ อิสฺสโรสิ อนุปฺปตฺโต ยํ อิธตฺถิ ปเวทย ฯ
สวเนน เอกสฺส ปิยา ภวนฺติ ทิสฺวา ปเนกสฺส วิเนติ ๕ ฉนฺโท ทิสฺวา จ สุตฺวา จ ปิยา ภวนฺติ กจฺจิ นุ โข เม ปิยสิ ทสฺสเนน ฯ
สวเนน ปิโย เมสิ ภิยฺโย จาคมฺม ทสฺสนํ เอวํ ปิยทสฺสโน สมาโน ๖ วส หํส มม สนฺติเก ๗ ฯ
วเสยฺยาม ตวาคาเร นิจฺจํ สกฺกตปูชิตา มตฺโต จ เอกทา มชฺชํ ๘ หํสราชํ ปจนฺตุ เม ฯ #๑ ม. มนุสฺสานํ ฯ ๒ ม. วิวทถ ฯ ๓ ม. สามคฺคิเมว ๔ ม. สามคฺคิรโต ฯ #๕ ม. วิเยติ ฯ ยุ. วิเหติ ฯ ๖ ม. เม ฯ ๗ ม - มมนฺติเก ฯ ๘ ม. วชฺเช ฯ #สี. ยุ. วชฺชา ฯ
ธิรตฺถุ ตํ มชฺชปานํ ยํ เม ปิยตรํ ตยา น จาปิ มชฺชํ ปิวิสฺสามิ ๑ ยาว เม วจฺฉสี ฆเร ฯ
สุวิชานํ สิคาลานํ สกุณานญฺจ ๒ วสฺสิตํ ฯ มนุสฺสวสฺสิตํ ราช ทุพฺพิชานตรํ ตโต ฯ
อปิ เจ มญฺญตี โปโส ญาติ มิตฺโต สขาติ วา โย ปุพฺเพ สุมโน หุตฺวา ปจฺฉา สมฺปชฺชเต ทิโส ฯ
ยสฺมึ มโน นิวิสติ อวิทูเร สหาปิ โส สนฺติเกปิ หิ โส ทูเร ยสฺมา วิวสเต ๓ มโน ฯ
อนฺโตปิ เจ ๔ โหติ ปสนฺนจิตฺโต ปารํ สมุทฺทสฺส ปสนฺนจิตฺโต อนฺโตปิ โส โหติ ปทุฏฺฐจิตฺโต ปารํ สมุทฺทสฺส ปทุฏฺฐจิตฺโต ฯ
สํวสนฺตา วิวสนฺติ เย ทิสา เต รเถสภ อารา สนฺโต สํวสนฺติ มนสา รฏฺฐวฑฺฒน ฯ
อติจิรํ นิวาเสน ปิโย ภวติ อปฺปิโย อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ ๕ ปุรา เต โหมิ อปฺปิโย ๖ ฯ
เอวํ เจ ยาจมานานํ อญฺชลึ นาวพุชฺฌสิ ปริจารกานํ สนฺตานํ ๗ วจนํ น กโรสิ โน เอวนฺตํ อภิยาจาม ปุน กยิราสิ ปริยายํ ฯ
เอวํ เจ โน วิหรตํ อนฺตราโย น เหสฺสติ #๑ ม. ปิสฺสามิ ฯ สี. ยุ. ปายามิ ฯ ๒ สี. ยุ. สกุนฺตานญฺจ ฯ ๓ ม. ยสฺมึ #นาวิสเต ฯ ๔ ม. โส ฯ ๕ ม. คจฺฉาม. ๖ ม. โหม อปฺปิยา ฯ #๗ ม. สตํ ฯ ยุ. สตฺตานํ ฯ ตุยฺหํ วาปิ ๑ มหาราช มยฺหํ วา ๒ รฏฺฐวฑฺฒน อปฺเปวนาม ปสฺเสม อโหรตฺตานมจฺจเยติ ฯ ชวนหํสชาตกํ ตติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๗๕๑ หน้าที่ ๓๔๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด