๑๓. ภิกขาปรัมปรชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๐๒๔ · บรรทัด ๗๙๔๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สุขุมาลรูปํ ทิสฺวา รฏฺฐา วิวนมาคตํ กูฏาคารวรูเปตํ มหาสยนมุโปจิตํ ๑- ตสฺส เต เปมเกนาหํ อทาสึ วฑฺฒโมทนํ ๒- สาลีนํ วิจิตฺตํ ภตฺตํ สุจิมํสูปเสจนํ ๓- ตํ ตฺวํ ภตฺตํ ปฏิคฺคยฺห พฺราหฺมณสฺส อทาปยิ ๔- @เชิงอรรถ: ๑ มหาสยนมุปาสิตนฺติปิ ฯ ๒ สี. ยุ. พทฺธโมทนํ ฯ ๓ ม. สุจึ มํสูปเสจนํ ฯ @เอวมุปริปิ ฯ ๔ ม. อทาสยิ ฯ อตฺตานํ อนสิตฺวาน โกยํ ธมฺโม นมตฺถุ เต ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ๔- @เชิงอรรถ: ๑
- ๔ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๐๒๔ หน้าที่ ๔๐๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด