[๒๒๖๙] สพฺเพสเมวํ หิ นรีนรานํ ๔ จลาจลํ ปาณภุโนธ ชีวิตํ ปโฏว ธุตฺตสฺส ทุโมว กูลโช ตมฺเม มตี โหติ จรามิ ธมฺมํ ฯ

[๒๒๗๐] ทุมปฺผลาเนว ปตนฺติ มาณวา ทหรา จ วุฑฺฒา จ สรีรเภทา นาริโย นรา มชฺฌิมโปริสา จ ตมฺเม มตี โหติ จรามิ ธมฺมํ ฯ

[๒๒๗๑] นายํ วโย ตารกราชสนฺนิโภ ยทพฺภตีตํ คตเมวทานิ ตํ ชิณฺณสฺส หี นตฺถิ รตี กุโต สุขํ ตมฺเม มตี โหติ จรามิ ธมฺมํ ฯ

[๒๒๗๒] ยกฺขา ปิสาจา อถวาปิ เปตา กุปฺปิตา ๑ เต อสฺสสนฺติ มนุสฺเส น มจฺจุโน อสฺสสิตุมุสฺสหนฺติ ตมฺเม มตี โหติ จรามิ ธมฺมํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. อโยฆรชาดก”