๒. จันทกินนรชาดก
[1883] Upanīyatidaṃ maññe cande lohitamaddane ajjāpi vijahāmi jīvitaṃ pāṇā me cande nirujjhanti. Osadhi me dukkhaṃ hadayaṃ me ḍayhate nitammāmi tava candiyā socantiyā na naṃ aññehi sokehi. Tiṇamiva vanamiva milāyāmi nadī aparipuṇṇāva sussāmi tava candiyā socantiyā na naṃ aññehi sokehi. Vassamiva sare pāde imāni assūni vattare mayhaṃ tava candiyā socantiyā na naṃ aññehi sokehi.
[1884] Pāpo kho rājaputto yo me icchitapatiṃ varākiyā vijjhi vanamūlasmiṃ soyaṃ viddho chamā seti. Imaṃ mayhaṃ hadayasokaṃ paṭimuñcatu rājaputta tava mātā Yo mayhaṃ hadayasoko kiṃpurisaṃ avekkhamānāya. Imaṃ mayhaṃ hadayasokaṃ paṭimuñcatu rājaputta tava jāyā yo mayhaṃ hadayasoko kiṃpurisaṃ avekkhamānāya. Mā ca puttaṃ mā ca patiṃ addakkhi rājaputta tava mātā yo kiṃpurisaṃ avadhi adūsakaṃ mayhaṃ kāmāhi. Mā ca puttaṃ mā ca patiṃ addakkhi rājaputta tava jāyā yo kiṃpurisaṃ avadhi adūsakaṃ mayhaṃ kāmāhi.
[1885] Mā tvaṃ cande rodi mā soci vanatimiramattakkhi mama tvaṃ hehisi bhariyā rājakule pūjitā nārībhi.
[1886] Api nūnāhaṃ marissaṃ nāhaṃ rājaputta tava hessaṃ yo kiṃpurisaṃ avadhi adūsakaṃ mayhaṃ kāmāhi.