๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน (๑๓๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๓๙ · บรรทัด ๔๐๒๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๓๙.๔๗| วิสาลมาเฬ อาสินฺโน อทฺทสํ โลกนายกํ ขีณาสวํ พลปฺปตฺตํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ |๑๓๙.๔๘| สตสหสฺสา เตวิชฺชา ฉฬภิญฺญา มหิทฺธิกา ปริวาเรนฺติ สมฺพุทฺธํ โก ทิสฺวา นปฺปสีทติ ฯ |๑๓๙.๔๙| ญาเณ อุปนิธา ยสฺส น วิชฺชติ สเทวเก อนนฺตญาณํ สมฺพุทฺธํ โก ทิสฺวา นปฺปสีทติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. วิปุลภสนามโก ฯ |๑๓๙.๕๐| ธมฺมกายญฺจ ทีเปนฺติ ๑- เกวลํ รตนากรํ วิโกเปตุํ น สกฺโกนฺติ โก ทิสฺวา นปฺปสีทติ ฯ |๑๓๙.๕๑| อิมาหิ ตีหิ คาถาหิ นารโท ปุรคจฺฉิ ๒- โส ปทุมุตฺตรํ ถวิตฺวาน สมฺพุทฺธํ อปราชิตํ ฯ |๑๓๙.๕๒| เตน จิตฺตปฺปสาเทน พุทฺธสนฺถวเนน จ กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ๓- ฯ |๑๓๙.๕๓| อิโต ตึเส กปฺปสเต สุมิตฺโต ๔- นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๓๙.๕๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อตฺถสนฺทสฺสโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อตฺถสนฺทสฺสกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- โก
- —E-Tipitaka
- ทิสฺวา
- —E-Tipitaka
- นปฺปสีทติ
- —E-Tipitaka
- ญาเณ
- —E-Tipitaka
- อุปนิธา ยสฺส น วิชฺชติ สเทวเก อนนฺตญาณํ สมฺพุทฺธํ
- —E-Tipitaka
- —
- ฯ ญาเณE-Tipitaka
- @เชิงอรรถ:
- อุปนิธา ยสฺส น วิชฺชติ สเทวเก อนนฺตญาณํ สมฺพุทฺธํ โก ทิสฺวาE-Tipitaka
- —
- นปฺปสีทติ ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๓๙ หน้าที่ ๒๔๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด