๒. ถัมภาโรปกเถราปทาน (๑๔๒)

|๑๔๔.๕| นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ ธมฺมทสฺสีนราสเภ อาโรเปสึ ธชตฺถมฺภํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส เจติเย ฯ |๑๔๔.๖| นิสฺเสณึ มาปยิตฺวาน ถูปเสฏฺฐํ สมารุหํ ชาติปุปฺผํ คเหตฺวาน ถูปมฺหิ อภิโรปยึ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ฉตฺตาธิฉตฺตํ ฯ ๒ ม. อติฉตฺติโย ฯ |๑๔๔.๗| อโห พุทฺธา อโห ธมฺมา อโห โน สตฺถุสมฺปทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ถูปปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๔.๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ถูปสิขสนามกา โสฬสาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๔๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ถมฺภาโรปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ถมฺภาโรปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ