๕. อุมมาปุปผิยเถราปทาน (๑๔๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๔๗ · บรรทัด ๔๑๔๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๔๗.๒๑| นิพฺพุเต โลกมหิเต อาหุตีนํ ปฏิคฺคเห สิทฺธตฺถมฺหิ ภควติ มหาถูปมโห อหุ ฯ |๑๔๗.๒๒| มเห ปวตฺตมานมฺหิ สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน อุมฺมาปุปฺผํ คเหตฺวาน ถูปมฺหิ อภิโรปยึ ฯ |๑๔๗.๒๓| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผปูชายิทํ ๑- ผลํ ฯ |๑๔๗.๒๔| อิโต จ นวเม กปฺเป โสมเทวสนามกา ปญฺจาสีติสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๔๗.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุมฺมาปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อุมฺมาปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ถูปปูชายิทํ ผลํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๔๗ หน้าที่ ๒๕๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด