๒. นิสเสณีทายกเถราปทาน (๑๗๒)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๗๔ · บรรทัด ๔๕๖๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๗๔.๙| โกณฺฑญฺญสฺส ภควโต โลกนาถสฺส ๑- ตาทิโน อาโรหตฺถาย ปาสาทํ นิสฺเสณี การิตา มยา ฯ |๑๗๔.๑๐| เตน จิตฺตปฺปสาเทน อนุโภตฺวาน สมฺปทา ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน ฯ |๑๗๔.๑๑| เอกตึสมฺหิ กปฺปานํ สหสฺสมฺหิ ตโย มหา ๒- สมฺพหุลา นาม ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๗๔.๑๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิสฺเสณีทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ นิสฺเสณีทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๗๔ หน้าที่ ๒๗๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด