๔. อุทปานทายกเถราปทาน (๑๗๔)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๗๖ · บรรทัด ๔๕๘๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๗๖.๑๘| วิปสฺสิโน ภควโต อุทปาโน กโต มยา ปิณฺฑปาตํ ๓- คเหตฺวาน นิยฺยาเทสึ อหํ ตทา ฯ |๑๗๖.๑๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุทปานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๗๖.๒๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ราชาโหสึ มหพฺพโล ฯ ยุ. ราชาโหสิ ... ฯ ๒ ม. ยุ. รตฺติปุปฺผิโย ฯ @ ๓ ม. ปิณฺฑปาตญฺจ ทตฺวาน ฯ ยุ. ปิณฺฑปาตญฺจ ททิตฺวาน ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุททานทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อุทปานทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๗๖ หน้าที่ ๒๗๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด