๑. กุฏชปุปผิยเถราปทาน (๑๘๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๘๓ · บรรทัด ๔๖๗๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๘๓.๑| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสีว อุตฺตมํ ๑- ทิสํ อนุวิโลเกนฺตํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ |๑๘๓.๒| กุฏชํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา สํวิตฺถกสโมตฺถกํ ๒- รุกฺขโต โอจินิตฺวาน ผุสฺสสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๘๓.๓| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๘๓.๔| อิโต สตฺตรเส กปฺเป ตโย อาสึสุ ๓- ปุปฺผิตา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๘๓.๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏชปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กุฏชปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๘๓ หน้าที่ ๒๘๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด