๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน (๑๙๑)

|๑๙๓.๑| จุลฺลาสีติสหสฺสานิ ถมฺโภ โสวณฺณโย อหุ เทวลฏฺฐิปฏิภาคํ วิมานํ เม สุนิมฺมิตํ ฯ |๑๙๓.๒| ตมาลปุปฺผํ ปคฺคยฺห วิปฺปสนฺเนน เจตสา พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน ฯ |๑๙๓.๓| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๙๓.๔| อิโต วีสติเม กปฺเป จนฺทติตฺโตติ เอกโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๙๓.๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เอกโช ฯ ๒ ม. ทฺวาสฏฺฐี กิตฺติตาติ ฯ ยุ. พาสฏฺฐี ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตมาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ตมาลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ