๑. กณิการปุปผิยเถราปทาน (๒๐๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๐๓ · บรรทัด ๔๙๙๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๐๓.๑| กณิการํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา โอจินิตฺวานหํ ตทา ติสฺสสฺส อภิโรเปสึ โอฆติณฺณสฺส ตาทิโน ฯ |๒๐๓.๒| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๐๓.๓| ปญฺจตึเส อิโต กปฺเป อรุณปาโลติ ๑- วิสฺสุโต สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๐๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กณิการปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กณิการปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๐๓ หน้าที่ ๓๐๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด