๕. รังสิสัญญกเถราปทาน (๒๑๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๑๗ · บรรทัด ๕๑๘๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
|217.21| Udentaṃ sataraṃsīva pītaraṃsīva 1- bhāṇumaṃ byagghusabhaṃva pavaraṃ sujātaṃ pabbatantare. |217.22| Buddhassa ānubhāvo so jalate pabbatantare raṃse cittaṃ pasādetvā kappaṃ saggamhi modahaṃ. |217.23| Avasesesu kappesu kusalaṃ karitaṃ 2- mayā tena cittappasādena buddhānussatiyāpica. |217.24| Tiṃsakappasahasseto yaṃ saññamalabhiṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi buddhasaññāyidaṃ phalaṃ. |217.25| Sattapaññāsakappamhi eko āsiṃ janādhipo sujāto nāma nāmena cakkavatti mahabbalo. |217.26| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā raṃsisaññako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Raṃsisaññakattherassa apadānaṃ samattaṃ. @Footnote: 1 Yu. vītaraṃsīva. 2 Ma. caritaṃ. Yu. tīritaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๑๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด