๔. อารักขทายกเถราปทาน (๒๒๔)

|๒๒๖.๑๙| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต เวทิกา การิตา มยา ๑- อารกฺโข จ มยา ทินฺโน สุคตสฺส มเหสิโน ฯ |๒๒๖.๒๐| เตน กมฺมวิเสเสน น ปสฺเส ภยเภรวํ กุหิญฺจิ อุปปนฺนสฺส ตาโส มยฺหํ น วิชฺชติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เวทิ การาปิตา มยา ฯ |๒๒๖.๒๑| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เวทึ การยึ ปุเร ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวทิกาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๒๖.๒๒| อิโต ฉฏฺฐมฺหิ กปฺปมฺหิ อปสฺเสนสนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๒๖.๒๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อารกฺขทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อารกฺขทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ