๘. มิญชวฏังสกิยเถราปทาน (๒๒๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๓๐ · บรรทัด ๕๓๗๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๓๐.๓๙| นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ สิขิมฺหิ วทตํ วเร วฏํสเกหิ อากิณฺณํ โพธิปูชํ อกาสหํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ตโต ฯ ยุ ... สมารูโฬฺห ฯ |๒๓๐.๔๐| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปูชมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โพธิปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๓๐.๔๑| อิโต ฉพฺพีสติกปฺเป อหุ เมฆพฺภนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๓๐.๔๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มิญฺชวฏํสกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มิญฺชวฏํสกิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๓๐ หน้าที่ ๓๒๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด