๕. เวทิทายกเถราปทาน (๒๓๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๓๗ · บรรทัด ๕๔๗๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๓๗]
|๒๓๗.๑๙| วิปสฺสิโน ภควโต โพธิยา ปาทปุตฺตเม ปสนฺนจิตฺโต สุมโน กาเรสึ เวทิกํ อหํ ฯ |๒๓๗.๒๐| เอกนวุเต อิโต กปฺเป กาเรสึ เวทิกํ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวทิกาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๓๗.๒๑| อิโต เอกาทเส กปฺเป อโหสึ สูริยสฺสโม สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๓๗.๒๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวทิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เวทิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๓๗ หน้าที่ ๓๒๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด