๘. อัมพยาคทายกเถราปทาน (๒๓๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๔๐ · บรรทัด ๕๕๐๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๔๐.๓๑| สเก สิปฺเป อปตฺถทฺโธ ๑- อคมํ กานนํ อหํ สมฺพุทฺธํ ยนฺตํ ๒- ทิสฺวาน อมฺพยาคํ ๓- อทาสหํ ฯ |๒๔๐.๓๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพยาคสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๔๐.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพยาคทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อมฺพยาคทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อวตฺถทฺโธ ฯ ๒ ยุ. สนฺตํ ฯ ๓ โป. อมฺพยาคุํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๔๐ หน้าที่ ๓๓๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด