๑. ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน (๒๔๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๔๓ · บรรทัด ๕๕๔๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๔๓]
|๒๔๓.๑| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน มหา ๑- ตํ ทิสฺวา รุธิรมาทาย ๒- สงฺฆสฺส อททึ อหํ ฯ |๒๔๓.๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ตุวรฏฺฐิสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๔๓.๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตุวรฏฺฐิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ตุวรฏฺฐิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๔๓ หน้าที่ ๓๓๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด