๕. กุฏิธูปกเถราปทาน (๒๔๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๔๗ · บรรทัด ๕๕๘๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๔๗]
|๒๔๗.๑๗| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต อโหสึ กุฏิโคปโก กาเลน กาลํ ธูเปสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ |๒๔๗.๑๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธูปทานสฺสิทํ ๒- ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. วิรวปุปฺผมาทาย ฯ โป. ยุ. วิรวปุปฺผํ ปคฺคยฺห ฯ ๒ ยุ. พุทฺธปูชายิทํ ฯ |๒๔๗.๑๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏิธูปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กุฏิธูปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๔๗ หน้าที่ ๓๓๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด