๕. กุฏิธูปกเถราปทาน (๒๔๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๔๗ · บรรทัด ๕๕๘๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๔๗.๑๗| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต อโหสึ กุฏิโคปโก กาเลน กาลํ ธูเปสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ |๒๔๗.๑๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธูปทานสฺสิทํ ๒- ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. วิรวปุปฺผมาทาย ฯ โป. ยุ. วิรวปุปฺผํ ปคฺคยฺห ฯ ๒ ยุ. พุทฺธปูชายิทํ ฯ |๒๔๗.๑๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏิธูปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กุฏิธูปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๔๗ หน้าที่ ๓๓๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด