๒. เตลมักขิยเถราปทาน (๒๖๒)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๖๔ · บรรทัด ๕๘๐๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๖๔]
|๒๖๔.๖| สิทฺธตฺถมฺหิ ภควติ นิพฺพุตมฺหิ นราสเภ โพธิยา เวทิกายาหํ เตลํ มกฺเขสิ ตาวเท ฯ |๒๖๔.๗| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เตลํ มกฺขยึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มกฺขนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๖๔.๘| จตุวีเส ๑- อิโต กปฺเป สุจฺฉวิ นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๖๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เตลมกฺขิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เตลมกฺขิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๖๔ หน้าที่ ๓๔๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด