๖. มัจฉทายกเถราปทาน (๒๖๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๖๘ · บรรทัด ๕๘๕๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๖๘.๒๓| จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ ๒- อุกฺกุโส ตทา มหนฺตํ มจฺฉํ ปคฺคยฺห สิทฺธตฺถสฺส มุนิโน อทํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ โป. มยฺหํ ทินฺนํ ฯ ยุ. มมํ ทินฺนา ฯ ๒ ม. ยุ. อุกฺกุโส อาสหํ ตทา ฯ |๒๖๘.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มจฺฉมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มจฺฉทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๖๘.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มจฺฉทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มจฺฉทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๖๘ หน้าที่ ๓๕๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด