๗. ชวหังสกเถราปทาน (๒๖๗)

|๒๖๙.๒๖| จนฺทภาคานทีตีเร อาสึ วนจโร ตทา สิทฺธตฺถํ อทฺทสํ พุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ |๒๖๙.๒๗| อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน โอโลเกนฺโต ๑- มหามุนึ สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อภิวนฺทึ ๒- โลกนายกํ ฯ |๒๖๙.๒๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อวนฺทึ นราสภํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๖๙.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชวหํสโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ชวหํสกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อุลฺโลเกนฺโต ฯ ๒ ม. ยุ. อวนฺทึ นายกํ อหํ ฯ