๘. สลฬปุปผิกเถราปทาน (๒๖๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๗๐ · บรรทัด ๕๘๗๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๗๐]
|๒๗๐.๓๐| จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ กินฺนโร ตทา วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ รํสิชาลสมากุลํ ฯ |๒๗๐.๓๑| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปรมาย จ ปีติยา ปคฺคยฺห สลฬํ ปุปฺผํ วิปสฺสิสฺส ๑- โอกิรึ อหํ ฯ |๒๗๐.๓๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๗๐.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สลฬปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สลฬปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๗๐ หน้าที่ ๓๕๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด