๖. โปตถทายกเถราปทาน (๒๗๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๗๘ · บรรทัด ๕๙๘๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๗๘.๒๔| สตฺถารํ ธมฺมมารพฺภ สงฺฆญฺจาปิ มเหสิโน ๒- โปตฺถทานํ มยา ทินฺนํ ทกฺขิเณยฺเย อนุตฺตเร ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. เอกญฺชลิโก ฯ ๒ ม. มเหสินํ ฯ |๒๗๘.๒๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โปตฺถทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๗๘.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โปตฺถทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โปตฺถทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๗๘ หน้าที่ ๓๕๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด