๑. ปรรณทายกเถราปทาน (๒๘๑)

|๒๘๓.๑| ปณฺณสาเล นิสินฺโนมฺหิ ปณฺณโภชนโภชโน อุปวิฏฺฐญฺจ มํ สนฺตํ อุปคญฺฉิ มหาอิสิ ฯ |๒๘๓.๒| สิทฺธตฺโถ โลกปชฺโชโต สพฺพโลกติกิจฺฉโก ตสฺส ปณฺณํ มยา ทินฺนํ นิสินฺนสฺส ๑- ปณฺณสนฺถเร ฯ |๒๘๓.๓| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปณฺณมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปณฺณทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๘๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปณฺณทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปณฺณทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. นิสินฺนํ ฯ