๖. ปทปูชกเถราปทาน (๒๙๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๙๘ · บรรทัด ๖๒๔๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๙๘.๒๗| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ อโหสึ กินฺนโร ตทา อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ ปิตรํสีว ภาณุมํ ฯ |๒๙๘.๒๘| อุเปโตปิ ๑- ตทา พุทฺธํ วิปสฺสึ โลกนายกํ จนฺทนํ ตครํ วาปิ ปาเท โอสิญฺจหํ ตทา ฯ |๒๙๘.๒๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปทํ ๒- อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปทปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๙๘.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทปูชโก ๓- เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปทปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อุเปตํ ตมหํ พุทฺธํ ฯ ยุ. อุเปตํ มํ ตทา พุทฺธํ ฯ ๒ ม. ยุ. --- ปาทํ --- ฯ @ ๓ ม. ยุ. ปาทปูชโก ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๙๘ หน้าที่ ๓๗๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด