๑๐. ปัพภารทายกเถราปทาน (๓๑๐)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๑๒ · บรรทัด ๖๔๔๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๑๒.๔๗| ปิยทสฺสิโน ภควโต ปพฺภาโร โสธิโต มยา ฆฏกญฺจ อุปฏฺฐาสึ ปริโภคาย ตาทิโน ฯ |๓๑๒.๔๘| ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ ปิยทสฺสี มหามุนิ สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ๑- ธชาลุ หริตามโย ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สตเภณฺฑุ ฯ |๓๑๒.๔๙| นิพฺพตฺติสฺสติ โส ยูโป รตนญฺจ อนปฺปกํ ปพฺภารทานํ ทตฺวาน กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๑๒.๕๐| อิโต พตฺตึสกปฺปมฺหิ สุพุทฺโธ ๑- นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๑๒.๕๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปพฺภารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปพฺภารทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ เกสรํ คนฺธมนฺนญฺจ ธมฺมสญฺญาผเลน จ ปสาทารามทายี จ เลปโก พุทฺธสญฺญิโก ปพฺภารโท จ คาถาโย เอกปญฺญาส กิตฺติตา ฯ ปทุมเกสริยวคฺโค เอกตฺตึสติโม ฯ -------------- @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. สุสุทฺโธ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
- ฯ -------------- @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ ___________________ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๑๒ หน้าที่ ๓๘๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด