๕. ผุสสิตกัมมิยเถราปทาน (๓๓๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๓๗ · บรรทัด ๖๙๓๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๓๗.๓๙| วิปสฺสี นาม สมฺพุทฺโธ โลกเชฏฺโฐ นราสโภ ขีณาสเวหิ สหิโต สงฺฆาราเม วสี ตทา ฯ |๓๓๗.๔๐| อารามทฺวารา นิกฺขมฺม วิปสฺสี โลกนายโก สห สตสหสฺเสหิ อฏฺฐขีณาสเวหิ โส ฯ |๓๓๗.๔๑| อชิเนน นิวตฺโถหํ วากจีรธโรปิ จ กุสุมฺโภทกมาทาย ๑- สมฺพุทฺธํ อุปสงฺกมึ ฯ |๓๓๗.๔๒| สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา เวทชาโต กตญฺชลี กุสุมฺโภทกมาทาย ๒- พุทฺธมพฺภุกิรึ ๓- อหํ ฯ |๓๓๗.๔๓| เตน กมฺเมน สมฺพุทฺโธ ชลชุตฺตมนามโก มม กมฺมํ ปกิตฺเตตฺวา อคมา เยน ปตฺถิตํ ฯ |๓๓๗.๔๔| ผุสฺสิตา ปญฺจสหสฺสา เยหิ ปูเชสหํ ชินํ อฑฺฒเตยฺยสหสฺเสหิ เทวรชฺชมการยึ ฯ |๓๓๗.๔๕| อฑฺฒเตยฺยสหสฺเสหิ จกฺกวตฺติ อโหสหํ อวเสเสน กมฺเมน อรหตฺตํ อปาปุณึ ฯ |๓๓๗.๔๖| เทวราชา ยทาโหสึ ๔- มนุชาธิปติ ตทา ๕- ตํเยว นามเธยฺยํ เม ผุสฺสิโต นามโหสหํ ๖- ฯ |๓๓๗.๔๗| เทวภูตสฺส สนฺตสฺส อถาปิ มานุสสฺส วา สมนฺตา พฺยามโต มยฺหํ ผุสฺสิตํปิ ๗- ปวสฺสติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑-๒ ม. กุสุโมทกมาทาย ฯ ๓ ม. ยุ. พุทฺธมพฺภุกฺกิรึ ฯ ๔ ม. ยุ. ยถา โหมิ ฯ @ ๕ ม. ยทา ฯ ยุ. ยถา ฯ ๖ ม. ยุ. นามโหมหํ ฯ ๗ ม. ยุ. ผุสฺสิตํว ฯ |๓๓๗.๔๘| ภวา อุคฺฆาฏิตา มยฺหํ กิเลสา ฌาปิตา มม สพฺพาสวปริกฺขีโณ ผุสฺสิตสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๓๓๗.๔๙| จนฺทนสฺเสว เม วสฺโส ๑- ตถา คนฺโธ ปวายติ สารีรโก ๒- มม คนฺโธ อฑฺฒโกเส ปวายติ ฯ |๓๓๗.๕๐| ทิพฺพคนฺธํ สมฺปวนฺตํ ปุญฺญกมฺมสมงฺคินํ คนฺธํ ฆตฺวาน ชานนฺติ ผุสฺสิโต อาคโต อิธ ฯ |๓๓๗.๕๑| สาขา ปลาสกฏฺฐานิ ติณานิปิจ สพฺพโส มม สงฺกปฺปมญฺญาย คนฺโธ สมฺปชฺชเต ขเณ ฯ |๓๓๗.๕๒| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป จนฺทนํ อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผุสฺสิตทสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๓๗.๕๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ผุสฺสิตกมฺมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ผุสฺสิตกมฺมิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑-๒
- ฯ #๑-๒E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๓๗ หน้าที่ ๔๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด