๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน (๓๕๐)

ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเรวตะ ประทับอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำ เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีรัศมีรุ่งเรืองดังพระจันทร์มี พระพักตร์เบิกบานดังปากเบ้า มีรัศมีสุกสะกาวเช่นกับถ่านเพลิงไม้ตะเคียน รุ่งโรจน์เหมือนดาวประกายพฤกษ์ เราได้ประนมกรอัญชลี ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ประนมกรอัญชลีใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการประนมกรอัญชลี คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำแจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เอกัญชลิยเถราปทาน. ------------------ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. เอกปทุมิยเถราปทาน ๒. ตีณุปลมาลิยเถราปทาน ๓. ธชทายกเถราปทาน ๔. ตีณิกิงกณิปูชกเถราปทาน ๕. นฬาคาริกเถราปทาน ๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน ๗. ปทุมปูชกเถราปทาน ๘. ติณมุฏฐิทายกเถราปทาน ๙. ตินทุกผลทายกเถราปทาน ๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน บัณฑิตทั้งหลายคำนวณคาถาได้ ๖๖ คาถา. จบ เอกปทุมวรรคที่ ๓๕. ------------------ สัททสัญญิกวรรคที่ ๓๖ สัททสัญญิกเถราปทานที่ ๑ (๓๕๑) ว่าด้วยผลแห่งความเลื่อมใส