๓. กิงสุกปูชกเถราปทาน (๓๕๓)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๕๕ · บรรทัด ๗๓๒๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๕๕]
|๓๕๕.๑๑| กึสุกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา ปคฺคเหตฺวาน อญฺชลึ พุทฺธํ สริตฺวา สิทฺธตฺถํ อากาเส อภิปูชยึ ฯ |๓๕๕.๑๒| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๕๕.๑๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กึสุกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กึสุกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๕๕ หน้าที่ ๔๔๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด