๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน (๓๕๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๕๘ · บรรทัด ๗๓๖๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๕๘.๒๒| สตรํสี นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู อปราชิโต วุฏฺฐหิตฺวา สมาธิมฺหา ภิกฺขาย มมุปาคมิ ฯ |๓๕๘.๒๓| ปจฺเจกพุทฺธํ ทิสฺวาน อมฺพยาคุํ อทาปยึ ๒- วิปฺปสนฺนมนนฺตสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๓๕๘.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพยาคุยิทํ ผลํ ฯ |๓๕๘.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. สุขนฺเต ฯ ๒ ม. อทาสหํ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพยาคุทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อมฺพยาคุทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๕๘ หน้าที่ ๔๔๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด