๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๗๐ · บรรทัด ๗๕๐๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๗๐.๒๗| อุปสนฺโต จ ๒- สมฺพุทฺโธ วสติ ปพฺพตนฺตเร เอกจมฺปกมาทาย อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ ฯ |๓๗๐.๒๘| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปจฺเจกมุนิมุตฺตมํ อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห ปูชยึ อปราชิตํ ฯ |๓๗๐.๒๙| เอกตฺตึเส ๓- อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อโนโม นาม ฯ ยุ. อนาโถ ฯ ๒ ยุ. ว ฯ ๓ ม. ปญฺจสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป ฯ |๓๗๐.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจมฺปกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกจมฺปกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๗๐ หน้าที่ ๔๕๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด