๗. สยนทายกเถราปทาน (๔๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๔๙ · บรรทัด ๒๓๐๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๔๙.๘๘| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต เมตฺตจิตฺตสฺส ตาทิโน สยนคฺคํ มยา ทินฺนํ ทุสฺสภณฺเฑน ๒- อตฺถตํ ฯ |๔๙.๘๙| ปฏิคฺคเหสิ ภควา กปฺปิยสยนาสนํ อุฏฺฐาย สยนา ตมฺหา เวหาสํ อุคฺคมี ชิโน ฯ |๔๙.๙๐| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สยนมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สยนสฺส อิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อาโรปิเต จ ฯ ๒ ม. ยุ. ทุสฺสภณฺเฑหิ ฯ |๔๙.๙๑| เอกปญฺญาสิโต กปฺเป วรุโณ ๑- เทวสวฺหโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๔๙.๙๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สยนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สยนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๔๙ หน้าที่ ๑๔๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด