๓. สรณคมนิยเถราปทาน

|๑๑๓.๑๙| อารุยฺหมฺหิ ๑- ตทา นาวํ ภิกฺขุ จาชีวิโก ๒- อหํ นาวาย ภิชฺชมานาย ภิกฺขุ เม สรณํ อทา ฯ |๑๑๓.๒๐| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ โส เม สรณํ อทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สรณคมเน ผลํ ฯ |๑๑๓.๒๑| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๑๑๓.๒๒| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อารุหิมฺห ... ฯ ๒ ยุ. จ ชีวโก จหํ ฯ |๑๑๓.๒๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สรณคมนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สรณคมนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ