๕. มหาโควินทจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๑๓ · บรรทัด ๘๗๒๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๕]
|๕.๓๘| ปุนาปรํ ยทา โหมิ สตฺตราชปุโรหิโต ปูชิโต นรเทเวหิ มหาโควินฺทพฺราหฺมโณ ฯ |๕.๓๙| ตทาหํ สตฺตรชฺเชสุ ยํ เม อาสิ อุปายนํ เตน เทมิ มหาทานํ อกฺโขภํ ๒- สาครูปมํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. นปิ ฯ ๒ ม. อกฺโขพฺภํ ฯ |๕.๔๐| น เม เทสฺสํ ธนธญฺญํ นปิ นตฺถิ นิจโย มยิ สพฺพญฺญุตํ ปิยํ มยฺหํ ตสฺมา เทมิ วรํ ธนนฺติ ฯ มหาโควินฺทจริยํ ปญฺจมํ ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ สุตฺต. ขุ. อปทานํ (๒) พุทฺธวํโส จริยาปิฏกํ ปญฺจมํ มหาโควินฺทจริยํ [๕]
- —E-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๑๓ หน้าที่ ๕๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด