๕. มหิสราชจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๒๓ · บรรทัด ๙๐๓๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๕.๓๗| ปุนาปรํ ยทา โหมิ มหิโส ๒- ปวนจารโณ ปวฑฺฒกาโย พลวา มหนฺโต ภีมทสฺสโน ฯ |๑๕.๓๘| ปพฺภาเร คิริทุคฺเค จ รุกฺขมูเล ทกาสเย โหเตตฺถ ฐานํ มหิสานํ โกจิ โกจิ ตหึ ตหึ ฯ |๑๕.๓๙| วิจรนฺโต พฺรหารญฺเญ ฐานมทฺทส ภทฺทกํ ตํ ฐานํ อุปคนฺตฺวาน ติฏฺฐามิ จ สยามิ จ ฯ |๑๕.๔๐| อเถตฺถ กปิมาคนฺตฺวา ปาโป อนริโย ลหุ ขนฺเธ นลาเต ภมุเก มุตฺเตติ โอหเนติ ตํ ฯ |๑๕.๔๑| สกึปิ ทิวสํ ทุติยํ ตติยํ จตุตฺถํปิจ ทูเสติ มํ สพฺพกาลํ เตน โหมิ อุปทฺทุโต ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. วุฑฺฒิตุํ ปริ ฯ ๒ ม. ยุ. มหีโส ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ |๑๕.๔๒| มมํ อุปทฺทุตํ ทิสฺวา ยกฺโข มํ อิทมพฺรวิ นาเสเหตํ ฉวํ ปาปํ สงฺเคหิ จ ขุเรหิ จ ฯ |๑๕.๔๓| เอวํ วุตฺเต ตทา ยกฺเข อหํ ตํ อิทมพฺรวึ กึ ตฺวํ มกฺเขสิ กุณเปน ปาเปน อนริเยน มํ ฯ |๑๕.๔๔| ยทิหนฺตสฺส ปกุปฺเปยฺยํ ตโต หีนตโร ภเว สีลญฺจ เม ปภิชฺเชยฺย วิญฺญู จ ครเหยฺยุ มํ ฯ |๑๕.๔๕| หิฬิตา ชีวิตา วาปิ ปริสุทฺเธน มตํ วรํ กฺยาหํ ชีวิตเหตูปิ กาหามิ ปรเหธนํ ฯ [๑]- |๑๕.๔๖| หีนมชฺฌิมอุกฺกฏฺเฐ สหนฺโต อวมานิตํ เอวํ ลภติ สปฺปญฺโญ มนสา ยถา ปตฺถิตนฺติ ฯ มหิสราชจริยํ ปญฺจมํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ สุตฺต. ขุ. อปทานํ (๒) พุทฺธวํโส จริยาปิฏกํ ปญฺจมํ มหิสราชจริยํ [๑๕]
- —E-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๒๓ หน้าที่ ๕๗๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด