๖. รุรุมิคจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๒๔ · บรรทัด ๙๐๕๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๖.๔๗| ปุนาปรํ ยทา โหมิ สุตตฺตกนกสนฺนิโภ มิคราชา รุรุ นาม ปรมสีลสมาหิโต ฯ |๑๖.๔๘| รมฺเม ปเทเส รมฺมณีเย วิวิตฺเต อมนุสฺสเก ตตฺถ วาสํ อุปคญฺฉึ คงฺคากูเล มโนรเม ฯ |๑๖.๔๙| อถ อุปริ คงฺคาย ธนิเกหิ ปริปีฬิโต ปุริโส คงฺคาย ปตติ ชีวามิ วา มรามิ วา ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. น เมวายํ มญฺญมาโน อญฺเญเปวํ กริสฺสติ @ เตว ตสฺส วธิสฺสนฺติ สา เม มุตฺติ ภวิสฺสติ ฯ |๑๖.๕๐| รตฺตินฺทิวํ โส คงฺคาย วุยฺหมาโน มโหทเก รวนฺโต กรุณํ รวํ มชฺเฌ คงฺคาย คจฺฉติ ฯ |๑๖.๕๑| ตสฺสาหํ สทฺทํ สุตฺวาน กรุณํ ปริเทวโต คงฺคาย ตีเร ฐตฺวา ๑- อปุจฺฉึ โกสิ ตฺวํ นโร ฯ |๑๖.๕๒| โส เม ปุฏฺโฐ [๒]- วิยากาสิ อตฺตโน การณํ ตทา ธนิเกหิ ภีโต ตสิโต ปกฺขนฺโนมํ ๓- มหานทึ ฯ |๑๖.๕๓| ตสฺส กตฺวาน การุญฺญํ จชิตฺวา มม ชีวิตํ ปวิสิตฺวา นีหรินฺตสฺส อนฺธการมฺหิ รตฺติยา ฯ |๑๖.๕๔| อสฺสตฺถกาลมญฺญาย ตสฺสาหํ อิทมพฺรวึ เอกนฺตํ วรํ ยาจามิ มา มํ กสฺสจิ ปาวท ฯ |๑๖.๕๕| นครํ คนฺตฺวาน อาจิกฺขิ ปุจฺฉิโต ธนเหตุโก ราชานํ โส คเหตฺวาน อุปคญฺฉิ มมนฺติกํ ฯ |๑๖.๕๖| ยาวตา การณํ สพฺพํ รญฺโญ อาโรจิตํ มยา ราชา สุตฺวาน วจนํ อุสุํ ตสฺส ปกปฺปยิ ฯ |๑๖.๕๗| อิเธว ฆาฏยิสฺสามิ มิตฺตทุพฺภึ อนริยํ ตมหํ อนุรกฺขนฺโต นิมฺมินึ มม อตฺตนา ฯ |๑๖.๕๘| ติฏฺฐ เต โส มหาราช กามกาโร ภวามิ เต อนุรกฺขึ มม สีลํ นารกฺขึ มม ชีวิตํ สีลวา หิ ตทา อาสึ โพธิยาเยว การณาติ ฯ รุรุมิคจริยํ ฉฏฺฐํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ฐตฺวาน ฯ ๒ ม. ยุ. จ ฯ ๓ ม. ปกฺขนฺโทหํ ฯ ยุ. ปกฺขนฺโตหํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ สุตฺต. ขุ. อปทานํ (๒) พุทฺธวํโส จริยาปิฏกํ ฉฏฺฐํ รุรุมิคจริยํ [๑๖]
- —E-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๒๔ หน้าที่ ๕๗๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด