๗. มาตังคจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๒๕ · บรรทัด ๙๐๗๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๗.๕๙| ปุนาปรํ ยทา โหมิ ชฏิโล อุคฺคตาปโน มาตงฺโค นาม นาเมน สีลวา สุสมาหิโต ฯ |๑๗.๖๐| อหญฺจ พฺราหฺมโณ เอโก คงฺคากูเล วสามุโภ อหํ วสามิ อุปริ เหฏฺฐา วสติ พฺราหฺมโณ ฯ |๑๗.๖๑| วิจรนฺโต อนุกูลมฺหิ อุทฺธมฺเม อสฺสมทฺทส ตตฺถ มํ ปริภาสิตฺวา อภิสปิ มุทฺธผาลนํ ฯ |๑๗.๖๒| ยทิหนฺตสฺส ปกุปฺเปยฺยํ ยทิ สีลํ น โคปเย โอโลเกตฺวานหนฺตสฺส กเรยฺยํ ฉาริกํ วิย ฯ |๑๗.๖๓| ยํ โส ตทา มํ อภิสปิ กุปิโต ทุฏฺฐมานโส ตสฺเสว มตฺถเก นิปติ โยเคน ตํ ปโมจยึ ฯ |๑๗.๖๔| อนุรกฺขึ มม สีลํ นารกฺขึ มม ชีวิตํ สีลวา หิ ตทา อาสึ โพธิยาเยว การณาติ ฯ มาตงฺคจริยํ สตฺตมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๒๕ หน้าที่ ๕๗๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด