๑๐. สังขปาลจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๒๘ · บรรทัด ๙๑๓๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๐.๘๔| ปุนาปรํ ยทา โหมิ สงฺขปาโล มหิทฺธิโก ทาฒาวุโธ โฆรวิโส ทฺวิชิโวฺห อุรคาภิภู ฯ |๒๐.๘๕| จตุปฺปเถ มหาปเถ ๑- นานาชนสมากุเล จตุโร องฺเค อธิฏฺฐาย ตตฺถ วาสมกปฺปยึ ฯ |๒๐.๘๖| ฉวิยา จมฺเมน มํเสน นฺหารูหิ อฏฺฐิเกหิ วา ยสฺส เอเตน กรณียํ ทินฺนํเยว หราตุ โส ฯ |๒๐.๘๗| อทฺทสํสุ โภชปุตฺตา ขรา ลุทฺธา อการุณา อุปคจฺฉุํ มมํ ตตฺถ ทณฺฑมุคฺครปาณิโน ฯ |๒๐.๘๘| นาสาย วินิวิชฺฌิตฺวา นงฺคุฏฺเฐ ปิฏฺฐิกณฺฐเก กาเช อาโรปยิตฺวาน โภชปุตฺตา หรึสุ มํ ฯ |๒๐.๘๙| สสาครนฺตํ ปฐวึ สกานนํ สปพฺพตํ อิจฺฉมาโน จหนฺตตฺถ นาสวาเตน ฌาปเย ฯ |๒๐.๙๐| สูเลหิ วิชฺฌยนฺเตปิ โกฏฺฏยนฺเตปิ สตฺติภิ โภชปุตฺเต น กุปฺปามิ เอสา เม สีลปารมีติ ฯ สงฺขปาลจริยํ ทสมํ ฯ ตสฺสุทฺทานํ หตฺถินาโค ภูริทตฺโต จมฺเปยฺโย โพธิ มาหิโส รุรุ มาตงฺคธมฺโม จ อตฺรโช จ ชยทฺทิโส ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. มหามคฺเค ฯ |๒๐.๙๑| เอเต ๑- สพฺเพ สีลพลา ปริกฺขารา ปเทสิกา ชีวิตํ ปริรกฺขิตฺวา สีลานิ อนุรกฺขิสฺสํ ฯ |๒๐.๙๒| สงฺขปาลสฺส เม สโต สพฺพกาลํปิ ชีวิตํ ยสฺส กสฺสจิ นิยฺยนฺตํ ๒- ตสฺมา สา สีลปารมีติ ฯ สีลปารมินิทฺเทโส นิฏฺฐิโต ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ สุตฺต. ขุ. อปทานํ (๒) พุทฺธวํโส จริยาปิฏกํ ทสมํ สงฺขปาลจริยํ [๒๐]
- —E-Tipitaka
- อุปคจฺฉุํ
- อุปคจฺฉฉE-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๒๘ หน้าที่ ๕๗๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด