๔. ภิงสจริยา

|๒๔.๓๔| ปุนาปรํ ยทา โหมิ กาสีนํ ปุรวรุตฺตเม ภคินี จ ภาตโร สตฺต นิพฺพตฺตา โสตฺถิเย กุเล ฯ |๒๔.๓๕| เอเตสํ ปุพฺพโช อาสึ หิริสุกฺกมุปาคโต ภวํ ทิสฺวาน ภยโต เนกฺขมฺมาภิรโต อหํ ฯ |๒๔.๓๖| มาตาปิตูหิ ปหิตา สหายา เอกมานสา กาเมหิ มํ นิมนฺเตนฺติ กุลวํสํ ธาเรหีติ ฯ |๒๔.๓๗| ยนฺเตสํ วจนํ วุตฺตํ คิหิธมฺเม สุขาวหํ ตมฺเม อโหสิ กฐินํ ตตฺตผาลสมํ วิย ฯ |๒๔.๓๘| เต มํ ตทา อุกฺขิปนฺตํ ปุจฺฉึสุ ปตฺถิตํ มม กึ ตฺวํ ปตฺถยสิ ๒- สมฺม ยทิ กาเม น ภุญฺชสิ ฯ |๒๔.๓๙| เตสาหํ เอวมวจํ อตฺตกาโม หิเตสินํ นาหํ ปตฺเถมิ คิหิภาวํ เนกฺขมฺมาภิรโต อหํ ฯ |๒๔.๔๐| เต มยฺหํ วจนํ สุตฺวา ปิตุํ มาตุญฺจ สาวยุํ มาตา ปิตา เอวมาหุ สพฺเพปิ ปพฺพชาม โภ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เทสฺสํ มหายสํ ฯ ๒ ม. ปตฺถยเส ฯ |๒๔.๔๑| อุโภ มาตา ปิตา มยฺหํ ภคินี [๑]- สตฺต ภาตโร อมิตํ ธนํ ฉฑฺฑยิตฺวา ปาวิสิมฺหา มหาวนนฺติ ฯ ภึสจริยํ จตุตฺถํ ฯ