๑๑. กัณหทีปายนจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๓๙ · บรรทัด ๙๓๖๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๑.๙๓| ปุนาปรํ ยทา โหมิ กณฺหทีปายโน อิสิ ปโรปญฺญาสวสฺสานิ อนภิรโต จรึ อหํ ฯ |๓๑.๙๔| น โกจิ เอตํ ชานาติ อนภิรติมนํ มม อหํปิ กสฺสจิ นาจิกฺขึ อรติ ๑- เม จ รติมานเส ฯ |๓๑.๙๕| สพฺรหฺมจารี มณฺฑโพฺย สหาโย เม มหาอิสิ ปุพฺพกมฺมสมายุตฺโต สูลมาโรปนํ ลภิ ฯ |๓๑.๙๖| ตมหํ อุปฏฺฐหิตฺวาน อาโรคฺยมนุปาปยึ อาปุจฺฉิตฺวาน อาคญฺฉึ ยํ มยฺหํ สกมสฺสมํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อรตึ ฯ |๓๑.๙๗| สหาโย พฺราหฺมโณ มยฺหํ ภริยํ อาทาย ปุตฺตกํ ตโย ชนา สมาคนฺตฺวา อาคจฺฉุํ ปาหุนาคตํ ฯ |๓๑.๙๘| สมฺโมทมาโน เตหิ สห นิสินฺโน สกอสฺสเม ทารโก วฏฺฏมนุกฺขิปํ อาสีวิสมโกปยิ ฯ |๓๑.๙๙| ตโต โส วฏฺฏคตํ มคฺคํ อเนฺวสนฺโต กุมารโก อาสีวิสสฺส หตฺเถน อุตฺตมงฺคํ ปรามสิ ฯ |๓๑.๑๐๐| ตสฺส อามสเน กุทฺโธ สปฺโป วิสพลสฺสิโต กุปิโต ปรมโกเปน อฑํสิ ทารกํ ขเณ ฯ |๓๑.๑๐๑| สห ทฏฺโฐ อติวิเสน ทารโก ปปติ ภูมิยํ เตนาหํ ทุกฺขิโต อาสึ มม วา หสิตํ ทุกฺขํ ฯ |๓๑.๑๐๒| ตฺยาหํ อสฺสาสยิตฺวาน ทุกฺขิเต โสกสลฺลิเน ๑- ปฐมํ อกาสึ กิริยํ อคฺคํ สจฺจวรุตฺตมํ ฯ |๓๑.๑๐๓| สตฺตาหเมวาหํ ปสนฺนจิตฺโต ปุญฺญตฺถิโก อจรึ พฺรหฺมจริยํ อถาปรํ ยํ จริตํ มมํ อิทํ วสฺสานิ ปญฺญาสสมาธิกานิ ฯ |๓๑.๑๐๔| อากามโกวาหิ อหญฺจรามิ เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตุ หตํ วิสํ ชีวตุ ยญฺญทตฺโต ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. โสกสลฺลิเต ฯ |๓๑.๑๐๕| สห สจฺเจ กเต มยฺหํ วิสเวเคน เวธิโต อพุชฺฌิตฺวาน วุฏฺฐาสิ อโรโค วาสิ ๑- มาณโว สจฺเจน เม สโม นตฺถิ เอสา เม สจฺจปารมีติ ฯ กณฺหทีปายนจริยํ เอกาทสมํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ สุตฺต. ขุ. อปทานํ (๒) พุทฺธวํโส จริยาปิฏกํ เอกาทสมํ กณฺหทีปายนจริยํ [๓๑]
- —E-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
- อาคจฺฉุํ
- อาคจฺฉฉE-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๓๙ หน้าที่ ๕๙๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด