สมาปันโน สัททัง สุณาตีติกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๗๖๔ · บรรทัด ๑๘๕๐๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สมาปนฺโน สทฺทํ สุณาตีติ ฯ อามนฺตา ฯ สมาปนฺโน จกฺขุนา รูปํ ปสฺสติ ฯเปฯ โสเตน ฯเปฯ ฆาเนน ฯเปฯ ชิวฺหาย ฯเปฯ กาเยน โผฏฺฐพฺพํ ผุสตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ปฏุปฺปนฺนํ. สมาปนฺโน สทฺทํ สุณาตีติ ฯ อามนฺตา ฯ โสตวิญฺญาณสมงฺคี สมาปนฺโนติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ นนุ สมาธิ มโนวิญฺญาณ- สมงฺคิสฺสาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ สมาธิ มโนวิญฺญาณสมงฺคิสฺส โน วต เร วตฺตพฺเพ สมาปนฺโน สทฺทํ สุณาตีติ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯเปฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯเปฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๗ ข้อ ๑๗๖๔ หน้าที่ ๖๐๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด