ภาษาไทย ฉบับหลวง
—
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๗ พระอภิธรรมปิฎกเล่มที่ ๔ กถาวัตถุปกรณ์ อุทาน มหา นิยาโม อนุสยา นิคฺคโห ขุทฺทกปณฺจมา ปรปฺปวาทมทฺทนา สุตฺตมูลสมาหิตา อุชฺโชตนา สตฺถุสมเย กถาวตฺถุปฺปกรเณ กถาวัตถุปกรณ์ มี ๕ ปัณณาสก์ คือ (๑) มหาปัณณาสก์ (๒) นิยามปัณณาสก์ (๓) อนุสยปัณณาสก์ (๔) นิคคหปัณณาสก์ (๕) ขุททกปัณณาสก์ อันพระโมคคัลลีบุตรติสสเถระทำพระสูตรให้เป็นมูลตั้งไว้ ให้เป็นเครื่องย่ำยี ปรัปวาท พรุ่งโพรงอยู่ในพระพุทธศาสนา กถาวัตถุปกรณ์ ๓๕ ภาณวาร จบ -----------------------------------------------------
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๗ ข้อ ๑๘๙๘ หน้าที่ ๘๔๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด