มิจฉัตตัตติกสรณทุกะ
เล่มที่ ๔๔ · ข้อ ๒๘๓๙ · บรรทัด ๑๕๐๗๕
คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ตัวบทจาก 84000.org
ภาษาไทย ฉบับหลวง
สรณธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็น มิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
อรณธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็น สัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม และอรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม และอรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๕ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๕ สหชาตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารอย่างนี้ มิจฉัตตัตติกสรณทุกะ จบ
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๔๔ ข้อ ๒๘๓๙ หน้าที่ ๖๒๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด