กุสลัตติกปริตตารัมมณัตติกะ
เล่มที่ ๔๔ · ข้อ ๒๙๖๑ · บรรทัด ๑๕๕๙๒
คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ตัวบทจาก 84000.org
ภาษาไทย ฉบับหลวง
ปริตตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยปริตตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ปริตตารัมมณธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยปริตตารัมมณธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ปริตตารัมมณธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยปริตตารัมมณธรรมที่เป็น อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๓ สหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร
มหัคคตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยมหัคคตารัมมณธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มหัคคตารัมมณธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยมหัคคตารัมมณธรรมที่เป็น อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มหัคคตารัมมณธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยมหัคคตารัมมณธรรมที่เป็น อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๓ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
อัปปมาณารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยอัปปมาณารัมมณธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อัปปมาณารัมมณธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยอัปปมาณารัมมณธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย กุสลัตติกปริตตารัมมณัตติกะ จบ
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๔๔ ข้อ ๒๙๖๑ หน้าที่ ๖๔๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด